Verzachtend of vermijdend?

Overal om ons heen, ook in de uitvaartwereld, lijkt het steeds meer een trend te worden dingen niet meer bij hun oorspronkelijke naam te noemen. Vaak vinden we die te confronterend en gebruiken we liever verzachtende omschrijvingen.

Wanneer je een opleiding doet in de uitvaartbranche, leer je dat je niet meer praat over afleggen maar dat je het hebt over de laatste verzorging.
Op zich is er niets verkeerd aan de term afleggen, want iedereen weet wat je bedoelt. Maar we schijnen het liever niet te horen. We vinden het prettiger als er gesproken wordt over de laatste verzorging.

Hetzelfde geldt voor lijk. Hoewel het een gewone juridische term is, vermijden we het woord liever.
Zodra het over een geliefde gaat, willen we dat woord niet meer horen. Dan hebben we het over de overledene.

Een lijkauto noemen we een rouwauto. Of we hebben het over staatsievervoer.

Ook het woord kist is ongemakkelijk.
Als je zegt dat de kist in de aula staat, negeer je eigenlijk dat er ook nog iemand in de kist ligt.
Als je bij het graf zegt dat je de overledene laat zakken, kan iemand een heel verkeerd beeld krijgen.

Wanneer ik bij een familie kom om een uitvaart te regelen, zorg ik dat ik me voorstel met iets neutraals als “Dag, ik ben ….”.
Het wordt soms niet op prijs gesteld als ik zeg “Goedemorgen, ik ben ….”. Voor de familie is het namelijk helemaal geen goede morgen. Er is immers iemand in hun midden overleden.

Verzachtend

Eigenlijk draaien we met z’n allen om de hete brij heen.
Als uitvaartverzorger weet je dat.
Je doet daarom dus je best om vervelende dingen zo te benoemen dat ze niet confronterend zijn.
Niet altijd even makkelijk …..