gedicht

Dat is één van de vragen die mij vaak gesteld wordt door nabestaanden. Als allereerste tip van mij,  maak het persoonlijk, schrijf in je eigen woorden. Het is fijn om je goed te voelen bij wat je staat te vertellen.

Stel jezelf de volgende vragen:

  • Wat heeft hij/zij voor je betekend.
  • Wat is je meest dierbare herinnering.
  • Wat waren zijn/haar hobby’s en talenten.
  • Waar hebben jullie samen heel hard om gelachen.
  • Waar hebben jullie samen heel hard om gehuild.
  • Wat waren zijn/haar verdiensten.
  • Wat maakte hem/haar uniek voor jou.
  • Welke idealen/wensen had hij/zij.
  • Wat heb je geleerd van hem/haar.
  • Hoe waren de laatste dagen.
  • Wat ga je vooral missen.

Luister naar je gevoel bij het schrijven van een speech, trek je terug op een plek waar je niet gestoord wordt. Probeer stil te staan bij je eigen gevoelens en emoties en schrijf deze op. De woorden kan je gebruiken in je speech en het kan opluchten om het op te schrijven.

Haal herinneringen op met elkaar. Schrijf alle fijne verhalen en anekdotes op. Ook de minder fijne verhalen mogen aan bod komen. Het is van belang dat er op een goede manier teruggekeken kan worden.

Stel jezelf de vraag wat vind je het allerbelangrijkst om te vertellen over hem/haar?  Ga dan alle verhalen na die je hebt gehoord of zelf kent. Zoek naar dingen in deze verhalen die aansluiten bij wat jij het belangrijkst vindt om te vertellen.

De structuur van het verhaal kan je opzetten door te beginnen met een mooie herinnering of het laatste gesprek. Misschien gebeurde er vlak voor je wilde beginnen met de speech iets opmerkelijks wat je kan noemen. Vertel je kernboodschap en geef kleur aan je verhaal met voorbeelden. Je kunt afsluiten met een wens een bedankje of een boodschap. Kom aan het eind terug op de inleiding van je toespraak, zo maak je het verhaal rond.

Schrijf je speech op, ga niet uit je hoofd vertellen. Lees de speech eerst hardop voor, zo kan je ontdekken waar je eigen emoties zitten. Neem vooral de tijd om je speech voor te lezen. Er is ruimte voor. Neem af en toe een slokje water. Emoties zijn logisch op dat moment en het is heel begrijpelijk als je het even lastig hebt tijdens de speech.

Kijk de toehoorder af en toe aan en noem ze bij hun naam. Zo betrek je de mensen bij je verhaal. Houd wel je vinger bij de regel waar je was.

Als laatste, zorg voor een back up. Mocht je overmand raken door emoties helpt het om te weten dat er iemand achter je staat. Vaak geeft het een gevoel van kracht en kan je de speech beter tot het eind volhouden.

Voor tips en hulp bij het schrijven van een afscheidsspeech mag je mij bellen.

06-13030086

Marianne